Twitteren... daar heb ik inmiddels al heel veel over gehoord en gelezen. Nu ben ik er eens uitgebreid ingedoken om te kijken wat er nou zo interessant is aan die korte inkijkjes in het leven van anderen. Met mijn beeldvorming is het beroerd gesteld. Waarom kiezen mensen voor de uitwisseling van dat kortdurende -excusez le mot- gewauwel. Doe je dat uit pure verveling of om aan je eenzaamheid te ontkomen? Of is het gewoon gezellig om met Jan en alleman te babbelen.
Ik vind het jammer van de, mijn tijd.
Opnieuw heb ik me door alle geboden achtergrondinformatie heen gewerkt. Gelukkig las ik dat bibliotheken Twitter heel goed als communicatiekanaal richting jongeren kunnen inzetten. Daar veer ik dan weer van op al krijg ik niet scherp hoe we daar op een dynamische manier lokaal inhoud aan kunnen geven.
Maar wel weer heel leuk om mijn wereld met de Twitter informatie te verruimen. Ik weet nu waar het over gaat al zal ik zelf geen Twitteraar worden.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Negenennegentig procent van de bijdragen op Twitter bestaat inderdaad uit gewauwel. Er zijn echter ook handige toepassingen. Bedrijven en nieuwsmedia twitteren ook. Hierdoor kun je heel snel achter informatie komen. Ook kun je met een besloten groep twitteren (doen wij op de afdeling bij BSG)Dat heet Yammer (yammeren dus!). Je bent nu in elk geval enigszins ingewijd!
BeantwoordenVerwijderenBernard
Is het niet zo (als in een museum) dat wat voor de een gewauwel is, voor de ander creatieve expressie betekent?....ik zeg maar even wat?
BeantwoordenVerwijderengrt irene